ZAE - Zrzeszenie Audytorów Energetycznych istnieje od 2000 roku, liczy ponad 1400 członków

ZAWARTOŚĆ ŚWIADECTWA


1. Ogólne zasady

Podstawę opracowania świadectw energetycznych stanowi Ustawa o charakterystyce energetycznej budynków z 29.08.2014 [1].Ustawa stanowi wdrożenie przepisów Dyrektywy  UE 2010/31/UE  z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Szczegółowa metodyka sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej (w skrócie świadectw energetycznych) dla budynków i części budynków ustalona jest w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 27lutego 2015r.[2].

Świadectwo energetyczneokreśla dla ocenianego budynku lub lokalu wskaźnik EP, który wyraża wielkość rocznego zapotrzebowania na energię pierwotną niezbędną do zaspokojenia potrzeb związanych z użytkowaniem budynku, odniesioną do 1 m2 powierzchni użytkowej, podany w kWh/(m2.rok). Świadectwo energetyczne zawiera także porównanie wskaźnika EP z wartością referencyjną (porównawczą) EP wynikająca z wymagań zawartych w przepisach techniczno-budowlanych [4]. To porównanie wskaźnika EP obliczonego w oparciu o dane rzeczywiste ocenianego budynku z wyliczoną wartością referencyjną stanowi jakościową ocenę energetyczną budynku.

Świadectwo zawieratakże wskaźnik EK , wyrażony w kWh/(m2.rok), który wyraża zapotrzebowanie na energię końcową dla ogrzewania i wentylacji , przygotowania ciepłej wody użytkowej, chłodzenia oraz oświetlenia budynku (nie dotyczy budynków mieszkalnych) . Jest to ilość energii bilansowana na granicy budynku, czyli ilość energii, która powinna być dostarczona do budynku, aby zapewnić utrzymanie normalnych warunków użytkowania budynku. Wskaźnik EK jest miarą efektywności energetycznej budynku i jego techniki instalacyjnej.

Świadectwo zawiera ponadto następujące wskaźniki:

- wskaźnik EU wyrażony w kWh/(m2..rok) podający jednostkowe zużycie energii użytkowej,

- wskaźnik ECO2wyrażony wtCO2/(m2.rok)podający jednostkową wielkość emisji CO2,

- wskaźnik U OZEpodający w %udział energii odnawialnej w całkowitym zużyciu energii,

oraz ilość zużywanych roczne nośników energii odniesionych do jednostki powierzchni użytkowej.

Wyznaczanie charakterystyki energetycznej budynku wymaga określenia zapotrzebowania energii na następujące cele:

- energię zużywaną na potrzeby ogrzewania i wentylacji,

- energię zużywaną na przygotowanie ciepłej wody,

- energię zużywaną na potrzeby chłodzenia (tam gdzie jest stosowane)

a w odniesieniu do budynków innych niż mieszkalne także:

- energię zużywaną na oświetlenie wbudowane.

Ponadto dla każdego z ww.obszarów  wykorzystania energii oblicza się zapotrzebowanie energii pomocniczej   (do napędów urządzeń pomocniczych np. pompy wentylatorów).

Zapotrzebowanie energii wyznacza się kolejno dla wielkości energii użytkowej (bezpośrednio wykorzystywanej), wielkości energii końcowej (dostarczonej do budynku, uwzględniającej straty wynikające ze sprawności systemów instalacyjnych) oraz wielkości energii pierwotnej  (obejmującej straty przy wytwarzaniu i przesyle energii ) uwzględniającej wielkość współczynnika nakładu energii odnawialnej. danego nośnika energii.

Określenie  wielkości zapotrzebowania energii użytkowej może być dokonane dwoma metodami:

I. metodą obliczeniową (wg zał. nr 1 do rozporządzenia [2].

II. metodą zużyciową czyli w oparciu o faktycznie zużytą ilość energii. (wg zał. nr 2 do rozporządzenia [2]) dopuszczoną dla określonej w rozporządzeniu grupy budynków.

Wartości referencyjne (porównawcze)  wskaźnika EP określa  się w oparciu o  zawarte w „Warunkach Technicznych”[2] maksymalne wartości wskaźnika EP ustalone dla nowych budynków.

Świadectwa charakterystyki energetycznej w zależności od potrzeb są sporządzane:

·         dla całego budynku lub

·         dlaczęści budynku.

Jako część budynku należy rozumieć zespół pomieszczeń o jednakowym przeznaczeniu, przeznaczonych do odrębnego użytkowania, w szczególności lokal mieszkalny lub  lokal użytkowy.

Świadectwo powinno zawierać wskazówki dotyczące możliwości i sposobów obniżenia zużycia energii w budynku lub lokalu.

2. Metoda obliczeniowa wyznaczania charakterystyki energetycznej budynków lub części budynków


Metodę obliczeniową wyznaczania charakterystyki energetycznej podaje załączniki nr 1 do rozporządzenia [2].

Najważniejsze obliczenia, które trzeba wykonać dotyczą zapotrzebowania energii, czyli wielkości przewidywanego zużycia odniesionej do jednego roku.

Zapotrzebowanie energii określa się zakładając normatywne warunki użytkowe, czyli:

  • temperatury w pomieszczeniach ustalone w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki [3],
  • najniekorzystniejsze temperatury zewnętrzne ustalone dla danej strefy klimatycznej w normie PN-82/B- 02403 „Temperatury obliczeniowe zewnętrzne”,
  • średnie miesięczne temperatury zewnętrzne i wielkości promieniowania słonecznego dla poszczególnych miesięcy - według średnich wieloletnich danych dla najbliżej położonej stacji meteorologicznej określonych w bazie danych klimatycznych dostępnej na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury.

W celu określenia charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku wykonuje się kolejno:

1)   obliczenie rocznego zapotrzebowania energii  na ogrzewanie i wentylację wyrażonegow kWh/a;

2)  obliczenie rocznego zapotrzebowania energii na przygotowanie ciepłej wody wyrażonegow kWh/a;

3)  obliczenie rocznego zapotrzebowania energii na potrzeby chłodzenia  wyrażonegow kWh/a  ( jeżeli budynek lub część budynku posiada instalację chłodzenia);

4)  obliczenie rocznego zapotrzebowania energii na potrzeby oświetlenia  ocenianego budynku  wyrażonegow kWh/a  (nie dotyczy budynków mieszkalnych;

5)   obliczenie sumarycznej wartości rocznego zapotrzebowania energii użytkowej, końcowej i pierwotnejdla ogrzewania i wentylacji, ciepłej wody, chłodzenia, oświetlenia  oraz napędów urządzeń pomocniczych kWh/a;                                                               

6)  obliczenie wskaźników EU, EK EP rocznego zapotrzebowania energii użytkowej, końcowej i pierwotnejwyrażonych w kWh/ (m2a);                                            

7)   obliczenie porównawczej wartości EP wg Warunków Technicznych [4];

8)   obliczanie jednostkowej  wielkości emisji CO2 . na podstawie zapotrzebowania  energii końcowej i współczynników emisji dla gazu , ciepła sieciowego i energii elektrycznej.

3. Metoda zużyciowa wyznaczania charakterystyki energetycznej


Metodę zużyciową wyznaczania charakterystyki energetycznej podaje   załączniki nr 2 do rozporządzenia [2].

Ta metoda, może być zastosowana dla ograniczonej grupy budynków, a  mianowicie tylko wtedy, gdy  do ogrzewania  oraz przygotowania ciepłej wody wykorzystuje się gaz ziemny  lub ciepło z sieci ciepłowniczej.

Wyłączone są więc budynki, w których wykorzystuje się węgiel, koks, olej opałowy, ogrzewanie elektryczne, pompy ciepła, kolektory słoneczne, kominki i inne. Wyłączone są także budynki wyposażone w system chłodzenia.

Ponadto warunkiem korzystania z tej metody  jest posiadanie dokumentów (faktur) potwierdzających ilość zużytego ciepła lub gazu w  okresie ostatnich  3 lat. Faktury za gaz muszą dotyczyć wyłącznie ogrzewania lub ciepłej wody, nie mogą obejmować  zużycia  na inne cele np. na gotowanie.

Jeżeli budynek spełnia powyższe warunki, to podstawą do wyznaczenia charakterystyki energetycznej  jest zestawienie zużycia gazu i ciepła  za 3 ostatnie lata wykonane na podstawie  faktur.

To zużycie przeliczone na 1 rok określa  zapotrzebowanieenergii końcowej na ogrzewanie i ciepłą wodę.

Wyznaczenie pozostałych wielkości  trzeba wykonać tak jak w metodzie obliczeniowej , a więc obliczyć:

       - Zapotrzebowania  energii końcowej na oświetlenie (w budynkach innych niż mieszkalne),

       - Zapotrzebowania  energii  elektrycznej pomocniczej związanej z ogrzewaniem i ciepłą wodą (pompy, napędy, regulatory),

       - Zapotrzebowania  energii pierwotnej (przemnożenie ilości energii końcowej przez   współczynniki nakładu energii pierwotnej),

       - Zapotrzebowania  energii użytkowej ( przemnożenie ilości energii końcowej przez współczynniki sprawności  całkowitej systemu ogrzewania i cieplej wody  co wymaga wyznaczenia cząstkowych współczynników sprawności w tych systemach),

       - Wielkość emisji CO2 na podstawie zapotrzebowania  energii końcowej i współczynników emisji dla gazu , ciepła sieciowego i energii elektrycznej,

      - Wskaźniki EP, EK, EU, Eco2.


Projekt i wykonanie:

© Possible 2009